Het Schengeninformatiesysteem (SIS II)

SIS II is een grootschalig IT-systeem dat is opgezet als compenserende maatregel voor de afschaffing van de interne grenscontroles en dat als doel heeft om een hoog niveau van veiligheid te garanderen binnen een ruimte van vrijheid, veiligheid en recht van de Europese Unie, onder meer door handhaving van de openbare orde en veiligheid en vrijwaring van de veiligheid op het grondgebied van de lidstaten.

SIS II wordt ten uitvoer gelegd in alle EU-lidstaten, met uitzondering van Cyprus en Ierland, en in vier geassocieerde staten: IJsland, Noorwegen, Zwitserland en Liechtenstein.

SIS II is een informatiesysteem dat nationale rechtshandhavings-, justitiële en administratieve autoriteiten in staat stelt specifieke taken te verrichten door relevante gegevens te delen. Ook de Europese agentschappen Europol en Eurojust hebben beperkte toegangsvoorrechten tot dit systeem.

Categorieën van verwerkte informatie

SIS II centraliseert twee brede categorieën van informatie, die de vorm aannemen van signaleringen van, ten eerste, personen – die worden gezocht met het oog op aanhouding, vermissing, een gerechtelijke procedure of onopvallende of gerichte controles, of omdat ze onderdaan van een derde land zijn aan wie de toegang tot of het verblijf in het Schengengebied is geweigerd, en ten tweede, voorwerpen – zoals voertuigen, reisdocumenten of creditcards, met het oog op inbeslagneming of gebruik in strafrechtelijke procedures of voor onopvallende of specifieke controles.

Rechtsgrondslag

Afhankelijk van het type signalering, wordt SIS II gereguleerd door ofwel Verordening (EG) nr. 1987/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende de instelling, de werking en het gebruik van het Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie (SIS II), te weten met betrekking tot signaleringsprocedures die vallen onder titel IV van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap – de voormalige eerste pijler (hierna de "SIS II-verordening" genoemd), ofwel door Besluit 2007/533/JBZ van de Raad van 12 juni 2007 betreffende de instelling, de werking en het gebruik van het Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie (SIS II), met betrekking tot procedures die vallen onder titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie – de voormalige derde pijler (hierna het "SIS II-besluit" genoemd).

Categorieën van verwerkte persoonsgegevens

Wanneer een signalering een persoon betreft, moet de informatie altijd de voor- en achternaam alsmede eventuele aliassen, het geslacht, een verwijzing naar de aan een signalering ten grondslag liggende beslissing en de te nemen maatregel omvatten. Indien beschikbaar, kan de signalering ook informatie omvatten zoals specifieke, objectieve fysieke kenmerken die niet aan verandering onderhevig zijn, de geboorteplaats en -datum, foto's, vingerafdrukken, nationaliteit(en), of de betrokkene gewapend of gewelddadig is of is ontsnapt, de reden van de signalering, de signalerende autoriteit, en koppeling(en) met andere SIS II-signaleringen in overeenstemming met artikel 37 van de SIS II-verordening of artikel 52 van het SIS II-besluit.

Architectuur van het systeem

SIS II bestaat uit 1) een centraal systeem (het "centrale SIS II"), 2) een nationaal systeem (het "N.SIS II") in elke lidstaat, dat in verbinding staat met het centrale SIS II, en 3) een communicatie-infrastructuur tussen het centrale systeem en de nationale systemen waarmee een versleuteld virtueel netwerk tot stand wordt gebracht dat specifiek voor SIS II-gegevens bestemd is, en gegevens worden uitgewisseld tussen de Sirene-bureaus3.